آقا مرتضی

نمی دانم چندمین بار است که نامت عنوان متن من است.

یکسال قبل در سالروز تولد همیشگی ات اولین نفر بودم که در بالینت

حضور یافته و تبریک گفتم اما امسال از تو دورم هر چند که حضورت

و حضورتان همه جا محسوس است. از راههای آسمان می گفتی،

و چه غافل بودند آنان که گمان می کردند این سخنان بازی هنرمندانه

با کلمات است و نمی دانستند خاطرات توست از مسیری که قبل پیمودن

با روح ، با دلت پبموده بودی. در کنار بسیجی ها...

روزت مبارک.