عاشورا

خورشید به زوال ظهر عاشورا نرسیده اما کاروان مجاهدان آخرالزمانی سالار شهیدان روانه دیار قدس شده اند و از آنجا گرفتاران قفس اهوا تن را به رهایی و رحیل می خوانند و من، خسته پی پای رفتنم و دستی که سوی دوستان دراز کرده ام.

شمر و حرمله نامرد یهود آن سوی میدان هل من مبارز می طلبند و اگر چه کاروان سوی منزل مقصود می رود اما غروب این عاشورا سرخ نیست و سبز است.

جوی خون یاران، آتش نمرودیان را بر ابراهیم گلستان خواهد کرد. گلستانی که باغ و نیزارش به هیچ حرمله ای چوب برای تیر نمی دهد.

و دوستان دستم را خواهند گرفت و مرا خواهند برد...