صحن آزادی

اسیر و گرفتار در 1 1 نشسته ام.

از ماذنه قرآن پخش می شود.

خادمی می گوید : نماز جماعت در صحن کوثر.

من اما در این اندیشه ام که پدر ومادر یا همسر

چشم انتظار یک مفقودالاثر هرگز آرام نمی شود و 

همیشه چشم به راه و چشم انتظار است تا اینکه

یا مُنتَظَرش از راه رسد یا جنازه ای که آغوش کشد

عزا بگیرد و دفن کند و زهر تلخ انتظار به زخم وداع بدل شود.

مدتهاست در اینجا حاجت نمی طلبم چون که طبیب مسلط 

خود نسخه می پیچد و داروی درمان می دهد اما اینک

خسته تر از خسته و ناامیدتر از ناامید 

بیمار ترین

گرفتار در یک تسلسل زجرآور

یک وداع برای پایان انتظار

یک دلیل برای عزاداری 

یک جنازه برای تدفین میخواهم.

اللهم الرزقنی بحق حجتک