آه سرد

شب جمعه است.

دارند سه نفری دعای کمیل می خوانند.

در فکر اینم که طهارتی نو بجا بیاورم و از این شب بهره ببرم و از غافله عشاق جا نمانم.

دلتنگم.

آه سردی مثل باد به آتش درون سینه ام می وزد. ناگاه این شعر به ذهنم می آید:

آه سرد من گیرد دامن تو را...

کردی جفا دیگر مکن.

یاد حافظ می افتم و به سراغش می روم:

شماتت نمی کنم تو را حافظ! من و تو بی گناهیم. ممنون که بجای طعنه

با وعده های خیالی تسلی می دهی.

شمیم شهید...